Wie zijn schuld is het?

Het is geen nieuw fenomeen maar ik heb de indruk dat het zoeken naar “de schuldige” de laatste maanden extreme vormen aanneemt.

Zo hebben we een tweetal weken de beruchte monsterfile gehad van meer dan 900 km als gevolg va,n sneeuw tijdens de ochtendspits. 2 dagen lang werd in zowat elke krant, op elke radio en in elk tv-programma gezocht naar de schuldige voor deze file. Waren het de weermannen en – vrouwen, was het de minister, de strooidiensten… Niemand kwam echter met het volgens mij voor de hand liggende antwoord…Het was de schuld van de sneeuw. Ik weet uiteraard wel dat het debat gaat over of dit had kunnen worden verkopen maar wat mij opvalt is dat op dat moment niemand de vraag over de kostprijs stelt. Willen wij als belastingbetaler weer x euro per kop gaan betalen om een vloot aan sneeuwruimers aan te kopen die we in dit opwarmende land misschien één keer om de 10 jaar gaan gebruiken? Of zegt u dan dat u onder die omstandigheden het wel aanvaardbaar vindt om één dag per 10 jaar een paar uur in de file te staan?

Nu hebben we weer hetzelfde aan de hand. Naar aanleiding van de uiteraard zeer tragische treinramp in Buizinge zag ik dat men gisteren in Terzake met alle middelen probeerde om de top van de NMBS en Infrabel te laten zeggen dat het hun schuld was. Ook in de kranten ziet men vandaag titels als “wie neemt zijn verantwoordelijkheid” Naast het feit dat er waarschijnlijk een batterij juristen achter deze topmensen staat die allemaal gezegd hebben “zeg in geen geval dat het onze schuld is” lijkt het mij dat het jammer is om te moeten zeggen maar het is wel een feit: “dit was een ongeval” Iemand is door het rood gereden.

Ook hier weer kunnen we de vraag stellen, zijn wij als maatschappij bereid om met zijn allen duurdere treintickets te betalen om menselijke fouten te voorkomen? Indien ja, waarom trekken we dat dan niet door naar bijvoorbeeld de vrachtwagen of de meer zelf de personenwagens. Elk jaar sterven er een aantal mensen als gevolg van mensen die al dan niet verstrooid door het rode licht rijden. Ook hier moeten ongetwijfeld technische oplossingen voor zijn maar hier hoor ik niets over zeggen.

Soit ik wou dit even van mijn hart want ik merk de laatste tijd zo een bitsig sfeertje in de media, zonder enige zin voor (helicopter)perspectief en nuancering. Huilen met de wolven in het bos heette dat vroeger.